Rondje Tassie part 1

Ben nog in Tassie en het lijkt behoorlijk veel op Nieuw Zeeland. Prachtige bergen en heel veel natuur en weinig mensen (480 000 mensen in totaal). Ben er in totaal voor 2 weken en dat is eigenlijk veel te kort (jaja, ik zoek nu al redenen om terug te gaan naar OZ haha ;-) ). Maar goed, hier mijn eerste deel van mijn verslag...

Heb een auto gehuurd en het zou een handgeschakelde zijn (daar had ik speciaal om gevraagd, omdat ik nog nooit in een automaat gereden had).

Werd vrijdag 2 september 's morgens om 9 uur opgehaald en dacht dat ik een andere auto zou krijgen, omdat het een 4 deurs was en een automaat. Bleek het wel mijn auto te worden voor the next 10 days. Nadat de papieren waren gedaan (en na wat uitleg over de automaat) kon ik op weg. Ben eerst door wat straatjes gaan rijden om aan de auto te wennen, ging daarna de snelweg op. Ga richting Kingston, Woodbridge, Cygnet en Geeveston naar Tahune Forest Reserve. Dat is dus Zuidelijk, onder Hobart. Daar wilde ik gaan wandelen, maar aangezien je daarvoor moet gaan betalen, heb ik dat dus niet gedaan en heb daar alleen even geluncht (in de auto). Ga dan via Geeveston, Franklin, Huonville en Grove naar Hobart, waar ik een stop maak om een cassettebandje te kopen, die je aan je i-pod/discman/mp3 player kan pluggen. Ga dan via Richmond, Sorell en Copping naar het hostel, vlakbij Port Arthur.

Zaterdag 3 september

Ga 's morgens weg naar Tasmans Arch en Devils Kitchen. Daar aangekomen, wil ik de deur op slot doen.. KRAK... sleutel afgebroken...

Euh ja, ben maar naar het kleine dorpje gelopen (zo'n 20 - 30 minuten lopen) en mocht de mobiel van een man gebruiken. Ja, mijn mobiel heeft geen bereik. Gelukkig komen ze een nieuwe sleutel brengen en aangezien ik 1,5 uur moet wachten, besluit ik maar een wandeling te maken bij Devils Kitchen. Het is bij de zee en erg mooi om de rotsen te zien en zie ook nog wat adelaars. Het water is ook erg mooi blauw en helder, zie helaas geen walvissen of haaien of dolfijnen of zo. Er is ook veel groen bij het pad waar ik loop. Bekijk daarna Tasmans Arch en ook dat is mooi. Eigenlijk gewoon wat rots, waarbij het middelste onderste deel weg is en water doorheen stroomt. Kreeg toen een nieuwe sleutel (had gelukkig wel het deeltje uit de deur kunnen krijgen). Wilde ik later wegrijden... Start ie niet!! Gelukkig waren er 2 meiden en een man en keken ernaar. Toen kwam de man, waarvan ik zijn mobiel had geleend, om te kijken of ik er nog was. Hij probeerde de auto ook te starten... zonder succes. Weer gebeld en ze sturen iemand... mag weer een uur wachten! Gelukkig heb ik 4 boeken met een zeer goed verhaal (ieder boek telt zo'n 300 pagina's), dus vermaak me door in het zonnetje te zitten lezen. Kwam er hulp, start die man zonder problemen de auto!!! Okay, kon eindelijk weer op weg!! Ik rijd naar Port Arthur en bij het hostel krijg ik een kamer voor mezelf!! Natuurlijk wil ik ook even Port Arthur bezoeken (de oude gebouwen in dat plaatsje) en boek 's middags voor de Ghosttour. Deze tour deed ik voor 2 redenen:

1. Deze tour is goedkoper dan de dagtour

2. Bij de dagtour krijg je de historie over wanneer het gebouwd is en zo en bij de Ghosttour gaat het over de bewoners die er gewoond hebben.

De rest van de middag relax ik wat en na het avondeten lopen er wat walibies rond mijn kamer, ga dan naar Port Arthur.

The Ghosttour:

We gaan eerst naar the Church. Gelukkig was het heerlijk weer 's avonds en in de kerk is geen dak (heeft er wel ooit ingezeten), dus konden we mooi naar de sterrenhemel kijken. Hier was 2 keer iets raars gebeurd: 1 x terwijl het stormde en 1 x op een avond als wat ik had flikkerde er allerlei lichten, zonder redenen.

Verder vind ik het een enorm mooi gebouw, vooral toen we ernaar toe liepen, toen het verlicht was.

Dan is het tijd voor het Gouvermenthouse.

In de groep liepen er 3 met een lantaarn. De achterste en middelste moesten hun lantaarn op het pad zetten (wij stonden buiten de tuin te wachten) en diegene die voorop liep, moest naar de deur, 3 x kloppen en luisteren of die voetstappen hoort. Dat was een kind van een jaar of 9, dus die besloot dat moeders maar naar de deur mocht gaan haha. Niets aan de hand, dus we gaan naar binnen. Ook hier is het een en ander "rare" gebeurd. Hier wat verschillende verhalen:

Een moeder kocht het huis en het kind weigert daar naar binnen te gaan (ze bleef steeds bij het tuinhekje staan). Uiteindelijk zei het kind dat ze "een enge man" zag achter het raam en moeders zag die man niet. Het meisje beschreef die man zo, dat ze wisten wie ze bedoelde: the gouverneur. De man, waarvan het huis was, zei tegen die moeder dat, toen hij het huis kocht nadat de gouverneur was overleden, er "vreemde" dingen gebeurde. Tussen 2 haakjes: In dit huis is the gouverneur geboren en overleden.

The gouverneur woonde hier niet alleen, maar ook met zijn kinderen en vrouw. Zijn vrouw is ook al een paar keer gezien en een keer dat een guide zijn verhaal deed, riep die vrouw (die achter the guide stond) steeds: "Behind you".

Toen er een groep was, was er ook eens een jong meisje in de groep en plots liep er een ander meisje mee in de groep. Niemand die haar zag, behalve dat jonge meisje. Dat jonge meisje vroeg haar of ze ook in de groep hoorde, want ze had haar nog helemaal niet gezien. Waarop dat meisje antwoordde met: "Nee, ik woon hier". 

En dan het laatste verhaal van wat er gebeurde in het Gouvermenthouse: In 1990 werd het gerenoveerd. De 3 mannen die ermee bezig waren, wilde wat geld besparen door in het huis te slapen in plaats van in een hotel in de buurt. Hoorde ze 's nachts allerlei gebonk en de volgende dag, toen er 1 man even aan het werk was, verplaatste het gereedschap zich "uit zichzelf". Deze 3 mannen zijn vertrokken en nooit meer teruggegaan naar Port Arthur.

Na the Gouvermenthouse zijn we naar de snijkamer gegaan. In deze kamer werden mensen op een tafel (bestaande uit 4 stenen) in stukken gesneden. Een keer, terwijl the guide aan het vertellen was, stond een Amerikaan daar te filmen. The guide vroeg waarom ie iedere keer in- en uitzoomde. The guide stond bij een muur, waar een gat in zit. Bleek er uit dat gat een mensenhoofd zijn gekomen, knipperde 2 keer met de ogen, keek naar links, keek naar rechts en verdween.

Daarna lopen we richting gevangenis en liepen over een brug en daar was ook een onwijs grote heg. Ik zag al een man erachter staan (zwarte schaduw), en plots maakte hij een foto van ons. De meeste schrokken zich kapot en plots zagen we dat die man verder liep en alleen. Aangezien het daar vaak spookt (er kan iets gebeuren, hoeft niet per se), mag je daar 's avonds niet alleen rondlopen. Gelukkig handelde Steve het af (steve is een guide, die na ons nog een groep begeleidde).

In de gevangenis waren we eerst een minuut stil. Raar, je hoort alleen wat gedruppel, net zoals in een film. Daarna vertelt Lauren, the guide, nog een verhaal van wat daar gebeurd is. Een guide wilde dat gaan afsluiten en ze hoorde voetstappen. Ze riep hardop dat diegene maar moest komen en toen hield de voetstappen plots op. Ze sloot een deur en ging naar de andere deur. Terwijl ze naar die andere deur loopt, hoort ze weer voetstappen. Ze roept weer, dat als er iemand is, die moet komen, omdat diegene anders opgesloten word. Weer houden de voetstappen op. Als ze dan bij de andere deur is, hoort ze de voetstappen weer, maar ditmaal rennen ze. Ze smijt de deur dicht en gaat snel naar het kantoor. Voortaan mogen ze niet meer alleen zijn met afsluiten!!!

Dan is de tour afgelopen en we krijgen nog een certificaat van dapperheid, omdat er echt geesten wonen in de huizen. Ik vind het behoorlijk jammer dat ik niet overdag ook rond ben gaan kijken, want dan had ik wat meer gebouwen kunnen zien. Maar van wat ik zag, zag er heel mooi uit en wil hier zeker nog een keer terugkomen!! Naast de verhalen, heb ik ook wat foto's gezien van "rare" dingen wat gebeurd is (haar wat plotseling omhoog gaat, terwijl er geen wind is) en aparte "vlekken" op foto's. Was erg interessant in ieder geval. Het was interessant over wat er gebeurd is en over de mensen die er gewoond hebben , de verhalen gehoord te hebben. Mocht je ooit in de buurt van Port Arthur zijn: het is zeker de moeite waard!!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer