Lapland

Vrijdag 28 december 2007 met het vliegtuig vertrokken richting Kittila.

Eerst naar Helsinki gevlogen, om daar over te stappen.

Landde in Kittila rond 18.00u (ja, er is een uur tijdsverschil) en wachtte op mijn backpack.

En wachtte en wachtte...

Bleek ie nog in Helsinki te staan, maar zou met de eerste vlucht komen.

Okay, dan wacht ik toch even??
Nee hoor, de eerstvolgende vlucht die daar vanuit Helsinki zou landen, zou de volgende dag om 11.30u zijn!!

Argh!

Ik naar het hotel met alleen mijn handbagage en toilettas (die ik op het vliegveld kreeg).

De volgende dag kon ik een beetje uitslapen!

Ging rond half 10 ontbijten en hoefde pas om 11 uur uit te checken.

Maar mijn pech was nog niet voorbij, want mijn pinpas bleek het niet te doen!!

Verder geen probleem, kom volgende week weer terug in het hotel.

Dus ik terug naar het vliegveld en kon daar meteen de hal inlopen en na even gewacht te hebben... lag mijn backpack toch op de band!! :D

Mijn backpack naar de bus gebracht en dan wachten tot 15.00u, want dan zou de bus (is de bus van het hotel) vertrekken naar Akaskero (zo'n 42km verderop).

Gezellig even zitten kletsen met Niels (Nederlander), Daniel en Lena (beide Duitsers).


In Akaskero aangekomen naar mijn kamer gegaan en zaten om 19.00u aan tafel, want dan zouden we dineren...

Maar nee hoor... weer wachten, want de bus zou een aantal mensen van het vliegveld halen.

Uiteindelijk zijn we rond 20.00u lekker gaan eten.

Zondag rond 8 uur wezen ontbijten en gingen daarna naar het "hondenkamp" (ja, zo heet het).

Er zijn daar zo'n 500 huskies en zitten in aparte kooien.

Een kooi heeft zo'n 15 werkhonden (1 speelveld, maar slaapgedeeltes zijn apart) en die kooien zijn vernoemd naar landen, bijv. Groenland, Alaska, Canada enz.).

Er zijn ook speeltuinen voor de puppies en er is een bejaardentehuis voor oude honden.

De oude honden hebben daar dus een lekkere oude dag.

Ik zat met Brigitte, Manuel, Zetha bij Karen, die de honden verzorgt in kooi "Groenland".

We krijgen uitleg over de slee: je hebt een anker, die je schuin in de grond moet trappen, zodat je even van je slee kan weggaan, zonder dat de honden verder wegrennen met al je spullen.

Ook heb je 2 soorten remmen erop zitten.

Een stilstaande rem: als je deze intrapt, kunnen de honden niet vooruit komen.

Een afremmende rem: als je vind dat de honden te hard gaan of als je van een berg naar beneden gaat, kan je op dat matje staan en gaat het wat langzamer.

Je kan erop staan met een hiel, 2 hielen, een voet of gewoon met beide voeten.

Het sturen van de slee is net zoals met skieen.

Ja, heb ik dus weer: heb nog nooit geskied...

Nou ja, 1 keer zo'n 14 jaar geleden.

We kregen een lesje skieen met school in Duitsland.

Het voordeel was dat ik toen niet gevallen ben, maar ben toch ook een keer op de skies achteruit naar beneden gegleden.

Ik vind dit eigenlijk een soort van skieen met een stoeltje haha. ;-)

Na de uitleg over hoe het met de slee werkt en hoe je een tuigje omdoet, gaan we alle honden vangen en van een tuigje voorzien en krijgen daarna de honden aan onze slee.

Terwijl Karen de honden voor de slee doet, komt Raja naast me zitten en gaat niet weg (wat een schatje!).

We krijgen ieder 4 honden en ik heb Cesar en Joplin achter lopen en Orca en Raja voor.

We maken een rit van zo'n 35km en was super om te doen.

Vooral veel wit gezien en dennebomen haha. ;-)

's Avonds in het hotel met de anderen gekletst (ja, toch even ervaringen uitwisselen haha ;-)) tijdens het dineren...was erg gezellig! :)

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer